Van Herck Bert (1971)

Bert Van Herck werd geboren in Wilrijk op 11 november 1971. Hij studeerde aan het Lemmensinstituut te Leuven en behaalde de laureaatsdiploma’s piano en muziekgeschiedenis, alsook de meestergraden kamermuziek en schriftuur/compositie (bij Luc Van Hove). Hij verdiepte zich verder in de compositie aan de hand van privélessen bij Luc Brewaeys en ontmoette verscheidene componisten tijdens masterclasses en zomercursussen (o.a. J. Harvey, W. Rihm, G. Grisey, H. Lachenmann, M. André en M. Stroppa). Zijn werken werden gespeeld in België, Frankrijk, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk, Hongarije door onder meer Ensemble Intercontemporain, Spectra en Champ d’ Action.
Door zijn interesse in hedendaagse muziektheorie nam hij deel aan de "Orpheus Academy 2003" en gaf hij lezingen op de "Hull University Music Analysis Conference" en de "International Spectral Music Conference" te Istanboel.
Zijn functie als leraar piano, harmonie, praktische harmonie, kamermuziek en muziekgeschiedenis aan het Mechelse conservatorium heeft hij sinds september 2005 onderbroken om zich verder te bekwamen aan de Harvard University in Cambridge (Massachusetts) bij Chaya Chernowin en Magnus Lindberg.

Werkbespreking

Bert Van Herck is een componist die de hedendaagse muziektheoretische ontwikkelingen op de voet volgt. Zijn werken zijn dan ook vanuit dit wetenschappelijk standpunt sterk onderbouwd, zonder echter de expressieve en esthetische kracht ervan te hinderen.
Zijn interesse voor de spectrale eigenschappen van de klank vinden we terug in de lezing die hij gaf tijdens de International Spectral Music Conference te Istanboel (Spectralism: from historical embedment to new perspectives), maar ook in zijn composities past hij dit onderzoek naar muzikale fenomenen als natuurlijke boventonen en reine stemming toe.
In Oxymoron treffen we een intens gebruik van kwarttoonconstellaties aan. Dit werk is daarnaast tevens representatief voor Van Hercks complexe temporele indeling met geraffineerde temporelaties en samengestelde maatsoorten die ook wat betreft interne ritmische invulling elk strikt metrisch patroon doorbreken. Binnen de ritmisch dense schrijfwijze treffen we naast de overwegend polyritmische passages (in maat 6 van Oxymoron treffen we bijvoorbeeld een opeenstapeling van een triool van achtsten, 4 zestienden, een kwintool en een sixtool van zestienden aan) eveneens homoritmische structuren aan. Wat de grote vormopbouw betreft, licht de titel reeds een tipje van de sluier (een oxymoron is een stijlfiguur die twee tegenovergestelde begrippen verbindt). Het is echter vooral de inspirerende aanduiding aan het einde ("guirlandes contemplatives") die ons, zoals ook Debussy dat deed in zijn Préludes voor piano, een aanzet wil geven naar interpretatie. De luchtige, frivole figuren aan het begin van de compositie worden immers bruusk onderbroken door een diepe cluster, waarna de sfeer wordt omgebogen naar een quasi-lamento waarbij diezelfde melodieën in hun nieuwe context eerder tot nadenken stemmen. Zowel op dynamisch als op instrumentatietechnisch vlak is elk detail tot in de puntjes gedefinieerd. Zo verwijst hij voor de vingerzettingen van de multiphonics in de klarinet- en fluitpartij van Oxymoron naar gespecialiseerde naslagwerken. De strijkerstechnieken zijn eveneens sterk gedifferentieerd.
Ook in Ricercare voor orgel werd de registratie vastgelegd, hoewel hij in een voetnoot vermeldt dat wijzigingen mogelijk zijn naargelang de specifieke mogelijkheden van het desbetreffende instrument. Deze Ricercare is gebaseerd op een cantus firmus in de baspartij waarvan de reeksafwikkelingen elkaar soms overlappen. Toch spreekt van Herck eerder van een cantus firmus dan van een reeks, aangezien er soms noten als versiering worden tussengevoegd. De textuur speelt ook in dit werk een belangrijke rol.
Na enkele vroege werken met tape (Reflets, 1998) en live electronics (Schaduwcanon, 1999) koos hij in 2005 opnieuw voor elektronische toepassingen in zijn Cantilena voor fluit en electronics.

Werklijst

- Instrumentale solowerken: Ebes (1998); Fragment (1998); Ricercare voor orgel (2003); Curves Incantatoires voor fluit (2004); Curves Incantatoires II voor fagot (2005); Cantilena voor fluit en elektronica (2005)
- Instrumentale kamermuziek: Basalt (2000); Amber (2001); Oxymoron (2003); Mica (2004)
- Vocaal-(instrumentale) kamermuziek: Trois chants voor mezzo-sopraan en ensemble (2000); Proverbi voor vierstemmig vrouwenkoor (2002); Barricade voor mezzo-sopraan, hobo en piano (2004)
- Orkestmuziek: Vort voor symfonisch orkest (2005)

Bibliografie

Niet beschikbaar

Discografie

Niet beschikbaar

Uitgever

Editions Chantraines (Doornik)
Digital Music Print (Antwerpen)
Lantro (Grimbergen)
 

Coordinates

Schuttersvest 70, 2800 Mechelen
tel (015) 33 70 36
bertvanherck [at] yahoo [dot] com


©2006 Tom De Haes, voor MATRIX